«Δεν πιστεύω στη μεταβολή των πραγμάτων με την καλή διάθεση των ισχυρών.
Πιστεύω στη μεταβολή των πραγμάτων μόνο με την πίεση των πολλών.
Μια πίεση που δεν είναι θόρυβος, αλλά στάση ζωής.»
Μάνος Χατζιδάκις
Η 1η Μαΐου δεν είναι μια ακόμη αργία. Συγκέντρωση: 10.30 Προπύλαια
Η 1η Μαΐου είναι η ημέρα που οι εργαζόμενες και εργαζόμενοι του πλανήτη τιμούν τις νεκρές συναδέλφισσες τους και τους συναδέλφους τους, από το Σικάγο του 1886, την Θεσσαλονίκη του 1936 και τους 200 εκτελεσμένους της Καισαριανής το 1944. Είναι η ημέρα που οι εργάτες και οι εργάτριες, οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες, όλοι και όλες μας σηκώνουμε το ανάστημά μας απέναντι στην εκμετάλλευση, θυμίζοντας στα αφεντικά μας και τις κυβερνήσεις πως τίποτα δεν κινείται χωρίς εμάς.
Σήμερα, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια ολομέτωπη επίθεση στις κατακτήσεις μας, η οποία δεν περιορίζεται μόνο στη διάλυση των εργασιακών σχέσεων, αλλά επεκτείνεται στην πλήρη αποσάθρωση του κοινωνικού κράτους. Η δημόσια υγεία υπολειτουργεί εσκεμμένα για να ανοίξει ο δρόμος στα ιδιωτικά κέντρα, ενώ η κοινωνική ασφάλιση μεταλλάσσεται από δικαίωμα σε ατομική ευθύνη και «επένδυση» υψηλού ρίσκου. Και επιπλέον αυτών, εγκαλούμαστε από την κυβέρνηση ως «μίζεροι» και «απαισιόδοξοι».
Αυτή η εσωτερική υποβάθμιση συμβαδίζει με την πολεμική παράνοια των καιρών μας. Ενώ η ακρίβεια καλπάζει εξανεμίζοντας τους μισθούς μας, δισεκατομμύρια ευρώ ρέουν για την αγορά πανάκριβων εξοπλισμών, φρεγατών και μαχητικών. Ο πόλεμος ξεκινά από εδώ. Δεν είναι μόνο οι βόμβες που πέφτουν στη γειτονιά μας- στην Παλαιστίνη, τον Λίβανο και το Ιράν- είναι η «πολεμική οικονομία» που επιβάλλεται στις ζωές μας. Ως εργαζόμενοι δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα με τους εργαζόμενους άλλων χωρών· ο κοινός εχθρός βρίσκεται στις τράπεζες, στα υπουργεία και στα επιτελεία που σχεδιάζουν τον θάνατο για τα κέρδη των λίγων.
Στον κλάδο μας, την ώρα που ο κύκλος εργασιών των εταιρειών που δουλεύουμε εκτοξεύεται και το ανεκτέλεστο έργων και μελετών έχει γιγαντωθεί σε ιστορικά επίπεδα άνω των 16 δισ. ευρώ, οι μισθοί μας παραμένουν καθηλωμένοι ή αυξάνονται ελάχιστα. Παρά την τεράστια εξειδίκευση και την ευθύνη της δουλειάς μας, η καθημερινότητά μας συντίθεται από εργασία χωρίς ωράριο, εξαντλητικά deadlines και εργατικά ατυχήματα που αποτελούν καθαρά εργοδοτικά εγκλήματα. Είναι πλέον σαφές ότι οι απολαβές και τα δικαιώματά μας δεν θα βελτιωθούν από την «ισορροπία της αγοράς», αλλά μόνο μέσα από τη δική μας συλλογική διεκδίκηση.
Δεν θα δεχτούμε να ζούμε με ψίχουλα και να καλύπτουμε μεγάλα κενά προσωπικού με την εξάντλησή μας, την ώρα που η κυβέρνηση δίνει γη και ύδωρ στις πολεμικές βιομηχανίες.
Διεκδικούμε:
- Πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς και επαναφορά των Συλλογικών Συμβάσεων.
- Λεφτά για την Υγεία και την Παιδεία, όχι για τους εξοπλισμούς και τον πόλεμο.
- Μείωση του χρόνου εργασίας και μέτρα ασφάλειας σε γραφεία και εργοτάξια.
- Καμία εμπλοκή της χώρας στα πολεμικά σφαγεία της περιοχής.
Καλούμε όλους τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες, τους άνεργους, τους μετανάστες και τη νεολαία να δώσουν δυναμικό παρόν στις απεργιακές συγκεντρώσεις. Να πλημμυρίσουμε τους δρόμους με τη φωνή μας, να σπάσουμε τον φόβο και τη σιωπή.
ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΣ!