BARRICADA

Τα τελευταία πολλά χρόνια η δουλειά μας στον ευρύτερο κλάδο της μελέτης - κατασκευής, επομένως και  η ζωή μας, είναι γεμάτη σκαμπανεβάσματα αντίστοιχα με τους κύκλους εργασιών των επιχειρήσεων.  Ταυτόχρονα όμως δεν υπάρχει περίοδος στην οποία να είναι επαρκείς οι απολαβές μας και  ανθρώπινοι οι ρυθμοί δουλειάς.  Μετά τις ψεύτικες υποσχέσεις των ‘90s και ‘00s, ζήσαμε τη μαζική ανεργία της περιόδου των μνημονίων, το ξήλωμα των εργασιακών δικαιωμάτων, τη μαζική μετανάστευση πολλών συναδελφ(ισσ)ων. Στην αναιμική ανάκαμψη που ακολούθησε μετά το 2017-18 μέχρι σήμερα, η προηγούμενη συνθήκη λειτουργεί ως εκβιασμός: Να λέμε και ευχαριστώ που έχουμε δουλειά, να μην τηρούνται τα ωράρια, οι μισθοί να μην φτάνουν να καλύψουν τα νοίκια που έχουν εκτιναχθεί, το ρεύμα, το σούπερ μάρκετ, πόσο μάλλον ανάγκες αναψυχής και διακοπών. Σήμερα αρχίζει πάλι η “αβεβαιότητα”, μαζί και οι πρώτες απολύσεις ώστε να προφυλαχθούν προκαταβολικά οι εργοδότες μας από τις ενδεχόμενες παγκόσμιες οικονομ...